Verpleegkundige die waakte bij terminaal zieken tekent hun verhalen op

Berthilde van der Zwaag waakte als verpleegkundige ’s nachts bij patiënten thuis. Haar ervaringen met de stervenden en hun familie schreef zij op in een dagboek. Nu, twintig jaar later blikt zij in het boek ‘De dood nabij – Verhalen en gedachten op de grens van het leven’ terug op die verhalen en voegde nieuwe inzichten toe.

Is er een hiernamaals? Zullen we daar onze dierbaren ontmoeten? Is het nodig om te praten over het levenseinde, ook als de zieke het gesprek lijkt te mijden? Wanneer is euthanasie een optie; wat is palliatieve sedatie; wat is versterven? Vragen die auteur en geestelijk verzorger Berthilde van der Zwaag (66) twintig jaar geleden tegenkwam als verpleegkundige in de zorg voor terminaal zieken en hun naasten.

Twintig jaar later – inmiddels afgestudeerd theoloog, met ruime werkervaring als geestelijk verzorger in een ziekenhuis waar ze ook met stervenden in aanraking kwam en momenteel werkzaam als geestelijk verzorger in de eerste lijn – herlas zij haar schrijfsels van toen. Ze redigeerde alles, rangschikte ze in thema’s en voegde tussen alle nachtverhalen een soort dagverhalen toe. Hierin staat ze stil bij haar handelen van toen. Soms betreft het achtergrondkennis, soms haar kijk van nu op de situatie toen en een aantal keer is een gedicht toegevoegd dat aansluit bij een situatie in het beschreven dagverslag. 

Met haar boek haakt Van der Zwaag aan op de samenleving die, zeker in deze crisistijd, tot een toenemende belangstelling leidt voor verdieping in het leven, het mysterie van de dood en vragen op het gebied van levensbeschouwing en zingeving.

Het boek ‘De dood nabij - Verhalen en gedachten op de grens van het leven’ is verkrijgbaar via www.zorgboeken.nl en de (online) boekhandels.


Bijlagen: